” – Hello mister! Namaste! – obudził nas już po chwili okrzyk. – Czyżby Dordże wracał? Ale dlaczego nocą? – zapytałem głośno. Chwilę szamotaliśmy się z zamarzniętym zamkiem. Nie udało nam się otworzyć go do końca, tylko przez małą szparę obserwowaliśmy, co dzieje się na zewnątrz. – Krowy idą lodowcem! – krzyknął przerażony Rafał. Tak! Szerpowie przeprowadzali przez przełęcz Menlung (5600) całe stado jaków. Robili to nocą, aby zwierzęta nie oślepły na słońcu. Krowy, choć niejedna była poraniona , doskonale dawały sobie radę w lodowcowym terenie. Pokonały przełęcz bez lin poręczowych i zakładania obozów, w czystym stylu alpejskim. Kiedy rano wyszliśmy z namiotu, wydawało nam się, że wszystko to nam się śniło. Niestety przeczyły temu świeże ślady krwi na śniegu. Poza tym, wytężywszy wzrok, widzieliśmy, jak w dole Szerpowie opuszczają zwierzęta pojedynczo, w specjalnych uprzężach, z niewielkiego skalnego progu, który zagradzał wejście w dolinę. Zdobycie Gaurihanka-Go sprawiło, że odczuwaliśmy ogromną satysfakcję. Wspinaczka była bardzo trudna i cieszyliśmy się, że będzie się czym pochwalić. Daliśmy z siebie wszystko, walcząc o tę górę, umówiliśmy się jednak, że o krowach ani słowa. Pobyt w Rolwaling Himal, zakończony sukcesem, miał dla mnie dodatkowe znaczenie. Tam po raz pierwszy uwierzyłem w siebie i zrozumiałem, że nie trzeba być fizycznym gigantem, aby być dobrym w górach.”