„Ryzykiem, jakie podjęliśmy, było samo życie: życie bez końca. Groźba dalszej egzystencji od początku ciążyła na każdym, kto przypadkiem ją rozpoczął. Skorupa pokrywająca Ziemię jest płynna: jedna spośród wielu kropli gęstnieje, rośnie, pomału wchłania sąsiednie substancje, jest kroplą-wyspą, galaretowatą, kurczy się i rozrasta, przy każdej pulsacji zajmuje coraz więcej miejsca w przestrzeni, jest kroplą-kontynentem, która rozgałęzia się na oceany, doprowadza do zakrzepnięcia biegunów, zwiera swoje pozieleniałe śluzowate obrzeża na równiku, i jeśli nie zatrzyma się w porę, pochłonie cały glob. I ta kropla będzie żyła, tylko ona, na zawsze, jednorodna i ciągła w czasie i w przestrzeni, śluzowata kula z Ziemią w charakterze jądra, miazga zawierająca życiowe substancje dla nas wszystkich, ponieważ my wszyscy jesteśmy uwięzieni w tej kropli, która nigdy nie pozwoli nam się urodzić ani umrzeć, życie będzie należało tylko do niej, do nikogo poza tym.”