„Z reguły zakładamy, że źródłem towarzyszącego nam podenerwowania są czynniki zewnętrzne. Po prostu wydarzyła się taka czy inna rzecz, która doprowadziła do powstania stresującej sytuacji. Jeśli jednak weźmiemy pod uwagę to, czego uczy nas joga, okaże się, że podstawowa przyczyna tych problemów tkwi tak naprawdę w naszym umyśle. Gdy intelekt postrzega coś jako przeszkodę lub zagrożenie, ciało przygotowuje się do walki lub ucieczki — i nie ma tu znaczenia fakt, że uwarunkowania społeczne uniemożliwiają podjęcie któregokolwiek z tych działań. W takiej sytuacji dochodzi do wyrzutu adrenaliny do krwiobiegu, pojawiają się zaburzenia trawienia, nadmierne napięcie mięśni oraz wiele innych problemów.

Jak na ironię, to, co zasadniczo postrzegamy jako zewnętrzne czynniki wywołujące w nas napięcie, można w istocie sprowadzić do pojedynczej, wewnętrznej przyczyny: reakcji naszego umysłu na takie czy inne wydarzenie lub sytuację. Konkretnego zajścia nie można przecież bezpośrednio powiązać z określonymi procesami zachodzącymi w ludzkim organizmie. Zastanów się nad tym, jak to się dzieje, że podczas nieudanego dnia byle drobiazg jest w stanie wyprowadzić Cię z równowagi, a w innych okolicznościach te same wydarzenia mogą sprawiać wrażenie zupełnie błahych. Różnica wynika ze stanu Twojego umysłu. Gdy postrzegamy świat w klarowny sposób, widzimy prawdziwe oblicze tego, co nas otacza, i radzimy sobie z tymi rzeczami, zachowując równowagę, opanowanie i elastyczność. Kiedy tracimy wspomnianą jasność widzenia i dopuszczamy do tego, by coś zaburzyło naszą percepcję, doświadczamy stresu i reagujemy stosownie do położenia, w jakim znalazł się nasz umysł.

Najprostszą metodą pozwalającą powrócić do stanu równowagi jest rozprawienie się z podstawową przyczyną naszych cierpień, czyli tym, co wywołuje cały problem. Praktykowanie jogi nie ma być wcale sposobem na uporanie się z konkretnymi trudnościami i dylematami — powinno ono raczej doprowadzić do usunięcia przeszkód zaburzających klarowność percepcji i umożliwić osiągnięcie jasności umysłu. Joga jest środkiem pozwalającym rozprawić się ze wspomnianymi przeciwnościami, które w myśl tradycji określane są jako „uciążliwości”, czyli kleśe. Można właściwie stwierdzić, że praktyka, która nie pozwala osiągnąć tego celu, nie zasługuje tak naprawdę na miano jogi.

Joga skupia się na nierozerwalnej więzi łączącej ciało, oddech i umysł, bazując przy tym na założeniu, że każda świadoma próba wpływu na jeden z tych elementów może być wykorzystana jako środek pozwalający wprowadzać kompleksowe zmiany w systemie tworzonym przez te trzy czynniki. To dlatego pierwszym krokiem na drodze ku właściwemu postrzeganiu świata — oraz uwolnieniu się od cierpienia — jest nauczenie się, jak utrzymywać ciało i oddech w stanie równowagi i w dobrym zdrowiu. Narzędziem pozwalającym wprowadzić ten proces w życie jest asana — aktywność, którą w kulturze Zachodu uważa się za synonim praktykowania jogi.”

A.G. Mohan „Joga dla ciała, oddechu i umysłu”, powyższy cytat pochodzi z: „Słowo wstępne zespołu redakcyjnego”.