Bezrożec Petr Stančík

Bezrożec

Petr Stančík wciągnął mnie na całego, Bezrożec to dzieło sztuki. Autor ukrył maleńkiej szkatułce dość nietypowe fragmenty ludzkiej komedii. Zabrał czytelnika w intrygującą i pełną niesamowitych zwrotów akcji drogę do jądra ciemności, ludzkie zoo nie ma sobie równych, podobnie jak Bezrożec Stančíka.

Bezrożec, książka przeczytana w mgnieniu oka, jest tak dobra, że nie potrafiłam jej odłożyć. Wiekopomne dzieło, wizja wyłaniająca się z tej niewielkiej objętościowo książki powala z nóg. Wstęp tylko dla wtajemniczonych.

Po przeczytaniu tej książki życie nabiera zdecydowanie wyraźniejszych kształtów, a świat nigdy nie będzie już taki sam. Bezrożec przesiąknięty jest sporą dawką wyśmienitego humoru, jest więcej niż świetny, to dzieło sztuki kamuflażu, upij i ty nieco boskiego nektaru, by przenieść się w nieznane ci zakątki ludzkiej egzystencji.

"Czy opętanie dziełem można wtłoczyć w to szemrzące życie, czy też, na odwrót, trzeba, by życie mu dorównało, słuchać błyskawicy?" 

„Wino w beczce na skutek tych wstrząsów do rana się skwasiło. Mistrz winiarski popadł z tego powodu w rozpacz, ale doszedł do wniosku, że przecież nie wyleje całej beczki do ścieków. Przyszedł mu do głowy pomysł, żeby mętną breję zabutelkować i sprzedawać za wielkie pieniądze z etykietką głoszącą, że jest to specjalne biogeniczne wino dla koneserów.”

Idiota

„Jedna z tych butelek została otwarta w luksusowej praskiej restauracji Vagina Denata. Po zdegustowaniu, dekantacji i nalaniu do kieliszka wino podano starszej aspirantce Marhanovej do poza tym znakomitej kolacji. Starszej aspirantce wino nie smakowało, ale nie dała tego po sobie poznać. Bała się, że ktoś się zorientuje, że nie zna się na winie. Marhanová wypiła dwa kieliszki do dna i ze znawstwem pochwaliła jego animalną nutę trunku. Za to jej żołądek nie pozwolił robić z siebie idioty.

Następnego dnia rano aspirantka obudziła się kompletnie zakwaszona, przez co z premedytacją w wannie inspektorowi policyjnemu umyła plecy inaczej, niż on lubi.

Z tego powodu inspektor przyszedł do pracy w podłym humorze, a ponieważ to ja byłem w naszym wydziale kryminalnym najmłodszy, ugasił swoją zgagę na mnie: ze wszystkich przypadków, które tej nocy spadły na jego biurko, na porannej odprawie wybrał dla mnie właśnie ten najbardziej odpychający.”

Bezrożec

Bezrożec Petr Stančík, Wydawnictwo Dowody na Istnienie, z języka czeskiego przełożyła Elżbieta Zimna, Warszawa 2020.

Share
Pin
Tweet
Related

Noc w Lizbonie, Erich Maria Remarque – zadrukowany kawałek papieru – paszport ważniejszy od człowieka

Noc w Lizbonie to opowieść o niemieckim uchodźcy, który w 1942 roku spotyka przy przystani w Lizbonie nieznajomego i w zamian za paszport oraz bilety na statek do Ameryki musi wysłuchać jego historii przez całą noc. Nieznajomy opowiada o desperackiej ucieczce z nazistowskich Niemiec wraz z ukochaną żoną – o przekraczaniu granic, życiu w strachu, torturach i walce o przetrwanie w świecie, który oszalał.

łuk triumfalny

Łuk triumfalny / Erich Maria Remarque – nicość zwana pamięcią

Łuk Triumfalny to historia niemieckiego chirurga Ravica, który jako emigrant bez dokumentów ukrywa się w Paryżu tuż przed wybuchem II wojny światowej. Prowadzi życie w ciągłym zagrożeniu deportacją, wykonując nielegalne operacje i próbując odnaleźć gestapowca, który torturował go w obozie koncentracyjnym. W tym chaosie spotyka Joannę Madou – kobietę, z którą przeżywa burzliwą, destrukcyjną miłość pełną namiętności i wzajemnego zranienia.
„Dziecko zaczęło popłakiwać. Wykąpano je. Ravic patrzył na czerwoną, wrzeszczącą twarz i maleńkie palce. Nie przychodzimy na świat z uśmiechem, pomyślał. Przekazał dziecko, chłopczyka, asystującej pielęgniarce. Okazało się, że to chłopczyk.

– Kto wie, na jaką wojnę zdąży dorosnąć! – powiedział. ”

Na Zachodzie bez zmian / Erich Maria Remarque – „Kolumna – nie ludzie.”

„Na Zachodzie bez zmian” (1929) to najsłynniejsza powieść Remarque’a, opowiadająca o doświadczeniach młodego niemieckiego żołnierza Paula Bäumera i jego szkolnych kolegów podczas I wojny światowej. Dzieło stanowi przejmujący obraz okrucieństwa wojny widzianej oczami szeregowych żołnierzy – głodu, strachu, brudu okopów, przypadkowych śmierci i powolnego rozpadu psychiki pod wpływem traumy bojowej.

Pisana prostym, surowym stylem powieść ukazuje bezsens wojny i dramatyczny kontrast między patriotyczną propagandą a frontową rzeczywistością. Remarque bezlitośnie obnaża, jak młodzi ludzie, zindoktrynowani przez nauczycieli i starsze pokolenie, zostają wysłani na rzeź, tracąc nie tylko życie, ale też złudzenia, młodość i człowieczeństwo.

Comments

What do you think?

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

instagram:

Ten komunikat o błędzie jest widoczny tylko dla administratorów WordPressa

Błąd: nie znaleziono kanału o identyfikatorze 1.

Przejdź na stronę ustawień kanału Instagramu, aby utworzyć kanał.