„Na Zachodzie bez zmian” (1929) to najsłynniejsza powieść Remarque’a, opowiadająca o doświadczeniach młodego niemieckiego żołnierza Paula Bäumera i jego szkolnych kolegów podczas I wojny światowej. Dzieło stanowi przejmujący obraz okrucieństwa wojny widzianej oczami szeregowych żołnierzy – głodu, strachu, brudu okopów, przypadkowych śmierci i powolnego rozpadu psychiki pod wpływem traumy bojowej.

Pisana prostym, surowym stylem powieść ukazuje bezsens wojny i dramatyczny kontrast między patriotyczną propagandą a frontową rzeczywistością. Remarque bezlitośnie obnaża, jak młodzi ludzie, zindoktrynowani przez nauczycieli i starsze pokolenie, zostają wysłani na rzeź, tracąc nie tylko życie, ale też złudzenia, młodość i człowieczeństwo.